REKOM Mreža pomirenja

REKOM Mreža pomirenja смотреть последние обновления за сегодня на .

Debata „Priznanje genocida i zvanično obeležavanje 11. jula kao zalog mira“

42
4
0
01:47:30
25.07.2022

Moderatorka: Nataša Kandić, REKOM mreža pomirenja Govornici/ce: Sead Spahović, advokat Sofija Todorović, Inicijativa mladih za ljudska prava Slobodan Ružić, advokat Isidora Stakić, Fond za humanitarno pravo Zoran Vuletić, Građanski demokratski forum

STRUČNA DISKUSIJA: MEDIJI KAO DOKAZI I NOVINARI KAO SVJEDOCI PRED HAŠKIM TRIBUNALOM

115
2
0
01:33:06
09.03.2022

Fond za humanitarno pravo, REKOM mreža pomirenja i Mediacentar Sarajevo pozivaju Vas na učešće u stručnoj diskusiji o ulozi i zastupljenosti medija kao dokaza, te novinara i novinarki kao svjedoka pred Međunarodnim krivičnim sudom za bivšu Jugoslaviju (MKSJ).

Prezentacija istraživanja mesta zatočenja u BiH i nestalih u vezi sa ratom na Kosovu

110
4
0
01:59:01
09.03.2021

REKOM mreža pomirenja je u četvrtak 25. februara organizovala onlajn prezentaciju istraživanja mesta zatočenja u BiH i nestalih u vezi sa ratom na Kosovu. U ime REKOM mreže pomirenja, na prezentaciji su govorili Mirna Alibegović, Benjamin Sabljica i Zlatica Gruhonjić (TPOS i CDTP), koji godinama unazad istražuju mesta zatočenja na teritoriji Bosne i Hercegovine, predstavili su saznanja o zatočeničkim objektima na teritoriji Brčkog, Mostara i Konjica, do kojih su došli prikupljanjem podataka na terenu i uzimanjem izjava bivših zatočenika; Predrag Miletić i Nataša Kandić (Fond za huminatirano pravo), predstavili su osnovne nalaze istraživanja nestalih osoba u vezi sa ratom na Kosovu.

Izet Izetbegović, Policijska stanica Bosanski Šamac

10615
41
0
00:16:33
29.06.2022

Izet Izetbegović, bosanski Musliman iz Bosanskog Šamca, osnivač i podpredsednik lokalnog ogranka SDA, podpredsednik Izvršnog veća opštine Bosanki Šamac. Svedoči o međuetničkim tenzijama u Bosanskom Šamcu početkom 1992. godine. Kada su jedinice JNA, specijalne policije i paravojnih jedinica napale bosanski Šamcu 16.4.1992. godine, prvo se sakrio u stan svoje ćerke gde je informacije o stanju u gradu dobijao preko radija i od komšije Safeta Hadžialijagića koji je izlazio zbog posla. Uhapšen je 19.4.1992. godine, u Hadžialijagićevom stanu. Pošto ga je „Lugar“ udario pištoljem u glavu odveli su ga u stan njegove ćerke gde su ga tukli i tražili mu zlato. Pošto nisu našli novac i zlato u stanu odveli su ga do porodične kuće gde su mu slomili dva rebra Zatim je odveden u zgradu SUP-a, gde ga je tukao ga načelnik policije Stevan Todorović. Nedelju dana kasnije prebačen je u zgradu Teritorijalne odbrane, gde je bio zatvoren sa grupom od 50 zatočenika. Veći deo zatočenika je krajem aprila ili početkom maja 1992. godine premeštena u kasarnu JNA u Brčkom, dok je svedok ostao u zgradi TO-a sa još dvojicom zatočenika. Ubrzo je kolima prebačen u Pelagićevo, odakle su helikopterom prevezeni u Bijeljnu, a zatim na Vojni aerodrom u Batajnici kod Beograda. Na Vojnom aerodromu u Batajnici je bio zatočen sve do 24.5.1992. godine, kada je helikopterom prevezen na Pale, u štab generala Ratka Mladića, odakle je ubrzo prebačen u Sarajevo i razmenjen kod zgrade PTT-a. Preuzeto sa digitalne platforme REKOM mreže pomirenja „Glas žrtava“, čiji razvoj finansijski podržava EU. Sadržaj ne odražava nužno stavove EU. 🤍

Snježana Delić, Bosanski Šamac

70761
234
6
00:19:30
30.06.2022

Snježana Delić, Hrvatica iz Osijeka. Sve do 16.4.1992. godine radila je kao nastavnica ekonomije u srednjoj školi u Bosanskom Šamcu. Svedoči o napadu paravojnih jedinica na Bosanski Šamac 16.4.1992. godine, kao i da se sa mužem Draganom Delićem i maloletnom ćerkom i sinom krila u kući naredna tri dana. Dana 22.4.1992. godine, njenom mužu je telefonom rečeno da mora da dođe u policijsku stanicu u Šamcu, posle čega ga nije videla sve do razmene u septembru 1992. godine. Otpuštena je iz škole u kojoj je predavala bez da joj je to bilo rečeno. Svedoči da su telefonske veze bile prekinute samo Muslimanima i Hrvatima, dok srpskom stanovništvu Šamca nisu. U Bosanskom Šamcu je bilo i policijskog časa, pa je svedokinja morala da spusti roletne na kući i da ne napušta kuću od devet uveče do šest ujutru. Hrvaticama iz Šamca je 13.5.1992. godine naređeno da se skupe na pijaci u gradu, odakle su ih odveli u selo Crkvine, a zatim su neke puštane kući, a neke vođene na razmene. Dana 17.5.1992. godine vojnik Stojan Blagojević je došao do njene kuće i rekao joj da bi trebalo da ide na prisilni rad u obližnju fabriku kao i druge žene. Tom prilikom joj je konfiskovan auto. Simo Zarić joj je posle kraćeg razgovora kada je rekla da ima dvoje male dece rekao da ne mora da ide na prisilni u fabriku „Tekstilac“ u koju su odvođene druge Muslimanke i Hrvatice. U više navrata je pokušavala da svog muža i sebe stavi na listu za razmenu. Oko pet puta je odlazila kod bivšeg kolege Miroslava Tadića, člana komisije za razmenu u opštini Bosanski Šamac. Dana 2.9.1993. godine vojnici su kamionom došli ispred njene kuće i tražili je kako bi je odveli i zatvorili u selo Zasavica, ali se svedokinja krila iza garaže u dvorištu. Samo dva dana kasnije sa decom je odvedena prvo u Osnovnu školu, gde je prvi put posle nekoliko meseci videla svog muža, da bi istog dana sa mužem i decom bila prebačena do Bosanske Gradiške odakle su prešli u Hrvatsku i razmenjeni na napuštenoj pumpi pored sela Dragalići. Preuzeto sa digitalne platforme REKOM mreže pomirenja „Glas žrtava“, čiji razvoj finansijski podržava EU. Sadržaj ne odražava nužno stavove EU. 🤍

Velibor Veljković, Suva Reka/Suharekë

698
2
0
00:12:12
30.03.2022

Velibor Veljković Pripadnik MUP-a, u martu 1999. godine stacioniran u Suvoj Reci/Suharekë. Video je tela ubijenih članova porodice Berisha na Reštanskom putu. Učestvovao je u punjenju kamiona telima ubijenih i ranjenih civila iz porodice Berisha i bio prisutan kada su pripadnici OUP-a Suva Reka ubili neke od njih koji su bili ranjeni. Pjesëtar i MPB-së, në muajin mars të vitit 1999 është stacioniuar në Suharekë/Suva Reka. I ka parë trupat e anëtarëve të vrarë të familjes Berisha në Rrugën e Reshtanit. Ka marrë pjesë në mbushjen e kamionit me trupat e civilëve të vrarë dhe të plagosur nga familja Berisha dhe ka qenë i pranishëm kur pjesëtarët e DPB-së së Suharekës i kanë vrarë disa prej tyre, të cilët kanë qenë të plagosur. Preuzeto sa digitalne platforme REKOM mreže pomirenja „Glas žrtava“, čiji razvoj finansijski podržava EU. Sadržaj ne odražava nužno stavove EU. 🤍

Ivan Josipović, bivša kasarna JNA u Travniku

1842
10
0
00:12:42
28.02.2022

Ivan Josipović Bosanski Hrvat iz Mehurića kod Travnika, pravnik. Tokom 1992. godine živeo je i radio u policiji u Vitezu, kao šef za pravničke i administrativne poslove. Pripadnik HVO-a od novembra 1992. godine, istražitelj pri 4. bataljonu. Dana 7.8.1993. godine kada se uveče vraćao sa dužnosti odvezao je kolegu u Novi Travnik i u povratku se, greškom, umesto ka Vitezu uputio ka Travniku. Pripadnici Armije BiH su ga, pošto se u nekom trenutku zaustavio na putu, uhapsili i odvezli u bivšu JNA kasarnu u Travniku. Bio je zatvoren u sobi pored ulaza u kolibu, koja se nalazila u sklopu kasarne. Vojnici Armije BiH tukli su ga pesnicama ali i različitim predmetima poput lanca i metalne šipke. Svedoči da su ga premlaćivali svih 50 dana koliko je bio zatočen. Ispitivan je u više navrata. Prisustvovao je premlaćivanju zatočenika Krunoslava Bonića i Ive Rajkovića. Dana 24.12.1993. godine je prebačen u Kazneno-popravni dom u Zenici. Preuzeto sa digitalne platforme REKOM mreže pomirenja „Glas žrtava“, čiji razvoj finansijski podržava EU. Sadržaj ne odražava nužno stavove EU 🤍

Svedokinja 96, Foča

658
6
0
00:08:31
08.12.2021

Svedokinja 96, bosanska Muslimanka iz Trošnja, domaćica. Po početku rata u Foči, sa ostalim seljanim se tokom noći sklanjala u šumu. Selo je napadnuto jutra 3.7.1992. godine. Videla je kako je njen muž upucan, zajedno sa jednom ženom koja je nosila svoje dvogodišnje dete. Preživeli stanovnici su opkoljeni i pretučeni. Njenim sinovima su gašene cigarete o vrat, dok je njoj polomljena ključna kost. Sedam muškaraca, uključujući njene sinove, odvojeno je i primoravano da ljube krst. Naređeno im je da legnu na zemlju i u njih je potom pucano. U narednih mesec i po dana, svedokinja je držana u raznim zatočeničkim objektima u Foči, uključujući i sportsku dvoranu „Partizan“, odakle su skoro svakodnevno izvođene žene i devojke koje su potom silovane. Dana 13.8.1992. godine odvedena je u Šćepan Polje u Crnoj Gori, pa u Novi Pazar. Više o napadima na Foču i okolna sela saznajte na 🤍 Preuzeto sa digitalne platforme REKOM mreže pomirenja „Glas žrtava“, čiji razvoj finansijski podržava EU. Sadržaj ne odražava nužno stavove EU. Preuzeto sa digitalne platforme REKOM mreže pomirenja „Glas žrtava“, čiji razvoj finansijski podržava EU. Sadržaj ne odražava nužno stavove EU.

Nura Pezer, Ahmići

62008
312
0
00:11:05
15.04.2021

Nura Pezer, bosanska Muslimanka iz Ahmića. Svedoči da su 16.4.1993. godine ujutru vojnici HVO-a pucali na njenu kuću i da su je mecima zapalili. U kući je bila sa mužem Sefikom Pezerom, ćerkama Almom i Taibom, sinom Ahmedom i njegovom ženom Razijom i Ahmedovom ćerkom Dženanom. Probudila je muža i videla da su sve okolne kuće u plamenu. Sa mužem je sišla u prizemlje kuće gde je živeo njen sin Ahmed sa ženom i ćerkom. Navodi da joj je muž teško ranjen u nogu kada je izašao iz kuće. Vojnici HVO-a su zapalili kuću pa je sa sinom, njegovom ženom i unukom izašla ispred kuće da bi se predali. Opisuje da je Ahmed sa podignutim rukama išao prema vojnicima ali da je upucan i da je na licu mesta pao mrtav. Vojnici im nisu dozvolili da se zadržavaju kod svoje kuće pa su morali da odu i tada su se sa još nekoliko Muslimana iz sela sakrili u kući Hrvatice, Ljilje Vrebac. Dana 17.4.1993. godine je prebačena u Sivrino Selo gde je provela dva dana, a zatim u Počulicu. Posle sedam dana je muž njene sestre došao iz Zenice i prevezao ih do tog grada. O masovnom ubistvu u Ahmićima pogledajte na glaszrtava.org 🤍 Preuzeto sa digitalne platforme REKOM mreže pomirenja „Glas žrtava“, čiji razvoj finansijski podržava EU. Sadržaj ne odražava nužno stavove EU.

Debata Politike i prakse sjećanja - 19.10.2020.

123
5
0
02:03:30
20.10.2020

Udruženje Tranzicijska pravda, odgovornost i sjećanje u BiH (TPOS u BiH), u saradnji sa Centrom za demokratiju i tranzicionu pravdu iz Banja Luke (CDTP) i Udruženjem za društvena istraživanja i komunikacije (UDIK), a u ime REKOM mreže pomirenja organizuju debatu o politikama i praksama sjećanja. Debata treba otvoriti pitanja o politikama i praksama sjećanja u Bosni i Hercegovini, doprinosu REKOM-a sjećanju, odnosu medija prema sjećanju, obilježavanju mjesta stradanja, aktivističkim politikama i praksama sjećanja koje se sprovode u Prijedoru, te razumijevanju nemilih događaja s kraja 20. stoljeća.

Dalibor Adžaip, Orašac

1587
6
0
00:05:11
14.02.2022

Dalibor Adžaip Bosanski Hrvat iz Travnika, električar. Pripadnik HVO-a od juna 1992. godine. Sredinom juna 1993. godine ga je uhapsila ABiH i bio je 11 dana zatočen u kasarni bivše JNA u Travniku, posle čega je pušten na slobodu. Jedinica mudžahedina ga je zarobila 19.10.1993. godine dok se vraćao iz posete prijatelju. Prvo je odveden u podzemnu garažu zgrade „Amerikanka“ da bi ubrzo bili prebačeni u napuštenu hrvatsku kuću u selu Orašac, gde je bio zatočen sa još jednim bosanskim Srbinom, Dragoljubom Popovićem i dvojicom bosanska Hrvata: Ivom Rajkovićem, Kazimirom Pobrićem. Stražari su ih tukli neprestano i kasnije ih ispitivali. Stražari bi ulazili u sobu u grupama i tukli ih na smenu. Krajem 1993. godine, u novembru ili decembru, prebačen je prvo u kasarnu bivše JNA u Travniku da bi zatim bio odveden u KPD Zenica. Oslobođen je 21.3.1994. godine. Preuzeto sa digitalne platforme REKOM mreže pomirenja „Glas žrtava“, čiji razvoj finansijski podržava EU. Sadržaj ne odražava nužno stavove EU 🤍

BT 31, Tomašica

1014
10
0
00:08:22
11.04.2022

Svedok BT-31 Bosanski Hrvat iz Tomašice. Dana 2.12.1992. godine odveden je sa još nekoliko svojih komšija na prisilni rad na seču drva. Tri dana kasnije se sa Miletom Topalovićem i njegovim devetogodisnjim sinom Marinkom vraćao kući kada su zaustavljeni. Petorica srpskih vojnika pitala su ih za imena, a ubrzo potom na njih otvorila vatru. Mile je pogođen u glavu i vrat i preminuo je na licu mesta. Svedok je pogođen u rame i lice, od čega se onesvestio. Posle nekog vremena su ih pronašle njihove komšije Srbi, međutim nisu mu pružili nikakvu pomoć. Uspeo je da dođe do obližnje kuće, gde je video mrtve Petra Topalovića, Dragicu i Mariju Šalić. Odveden je u bolnicu u Prijedoru, a zatim u Banjaluku, gde mu je pružena medicinska pomoć. Pušten je 18.1.1993. godine i ubrzo je napustio BiH. Preuzeto sa digitalne platforme REKOM mreže pomirenja „Glas žrtava“, čiji razvoj finansijski podržava EU. Sadržaj ne odražava nužno stavove EU. 🤍

XIV Forum za tranzicionu pravdu, Uvodna reč

95
2
0
00:17:37
11.02.2022

XIV Forum za tranzicionu pravdu u postjugoslovenskim zemljama je organizovan zahvaljujući finansijskoj podršci EU, CRD i RBF. Mišljenja učesnika foruma ne odražavaju nužno stavove EU,CRD i RBF. Uvodna reč Nataše Kandić, koordinatorke REKOM mreže pomirenja Transkript na engleskom jeziku dostupan na: 🤍 The XIV Forum for Transitional Justice in the Post-Yugoslav Countries was organized with the financial support of the EU, CRD and RBF. The opinions of the forum participants do not necessarily reflect the views of the EU, CRD and RBF. Keynote Address by Nataša Kandić Transcript in English: 🤍

Svedok PW-106, Srebrenica

4649
43
0
00:11:26
19.07.2021

Svedok PW-106, bosanski Musliman iz Seoca, volonter u bolnici. Dana 11.7.1995. godine, krenuo je sa kolonom muškaraca prema Tuzli, na teritoriju pod kontrolom Armije BiH. Narednih nekoliko dana, krio se po šumama. Otprilike 20.7.1995, godine je sa nekoliko svojih komšija stigao do Snagova. Njegov komšija, Husein Hrnjić, otišao je u izvidnicu okoline ali se nije vratio. U jednom trenutku, opkolili su ih srpski vojnici. Vezali su im ruke na leđima i naredili im da legnu potrbuške na zemlju. Muškarci su šutirani i udarani kundacima. Svi muškarci, osim svedoka koji je rekao da ima 14 godina, su odvedeni otprilike 300 metara dalje. Svedok je potom čuo rafalnu paljbu, a potom individualne pucnje. Dva dana kasnije odveden je u SJB u Ugljeviku, a potom u logor „Batković“, odakle je oslobođen pet meseci kasnije. Preuzeto sa digitalne platforme REKOM mreže pomirenja „Glas žrtava“, čiji razvoj finansijski podržava EU. Sadržaj ne odražava nužno stavove EU. Preuzeto sa digitalne platforme REKOM mreže pomirenja „Glas žrtava“, čiji razvoj finansijski podržava EU. Sadržaj ne odražava nužno stavove EU.

Zehra Turjačanin, Višegrad

16643
119
0
00:08:30
24.06.2021

Zehra Turjačanin, bosanska Muslimanka iz Gostilja. U vreme događaja o kojima svedoči je sa porodicom je živela u naselju Bikavac u Višegradu. Milan Lukić je bio drug iz klupe njenog brata Dževada. Dana 27.6.1992. godine bila je kod kuće s majkom, sestrama, snajom i njihovom decom, kada je grupa naoružanih vojnika počela da lupa na vrata i naredila im da izađu iz kuće. Među vojnicima je prepoznala Milana Lukića. Vojnici su njih i komšije iz okolnih kuća odveli u kuću Mehe Aljića. Svedoči da su vojnici, nakon što su ih zatvorili u kuću, kamenjem razbili prozore i potom krpoz njih ubacili eksplozivne naprave. Zehra Turjačanin je jedina koja je preživela požar, tako što je uspela da se provuče između ulaznih i garažnih vrata, kojima je bio blokiran izlaz iz kuće. U požaru joj je ubijena gotovo cela porodica. O spaljivanju civila u Višegradu pogledajte na glaszrtava.org 🤍 Preuzeto sa digitalne platforme REKOM mreže pomirenja „Glas žrtava“, čiji razvoj finansijski podržava EU. Sadržaj ne odražava nužno stavove EU.

Shaban Balaj, Cufe Krasniqi, Avni Krasniqi, Radonjićko jezero/Liqeni i Radonjiqit

1030
2
0
00:15:36
15.10.2021

Shaban Balaj, Albanac iz Donjeg Streoca/Strellc i Ulët, pripadnik OVK, brat ubijene Sanije Balaj. Svedoči o tome da je njegova sestra ujutru 12. 8. 1998.godine krenula u Peć/Pejë sa rođacima Hamdijem i Hazirom da kupi mobilni telefon. Brat je više nikad nije video ni čuo. Kasnije tog dana od rođaka je saznao da su ih na kontrolnom punktu u Baranima/Baran zaustavili Metë Krasniqi i drugi pripadnici OVK. Izveli su Sanije Balaj iz automobila i odveli je na ispitivanje u štab OVK u Baranima/Baran. Od Met(ë)a Krasniqija saznao je da je ubijena i da su umešani njegov brat Avni Krasniqi i Idriz Gashi. Gashi je naredio Avniju i Iberu Krasniqiju da uklone telo iz Isufove doline („Lugu i Isufit“), a Idriz Balaj zvani Toger odvezao je telo svojim džipom u nepoznatom pravcu. Na osnovu tih informacija i glasina, Shaban je pronašao mesto gde je Sanije bila najpre sahranjena. Cufe Krasniqi, operativni komandant OVK iz Vranovca/Vranoc. Bio je pripadnik MUP-a Srbije do 1990. godine. Svedoči o tome da su vojni policajci, pripadnici FARK-a, Avni i Iber Krasniqi prijavili njemu i komandantu Nazifu Ramabaji da su uhapsili jednu osobu, sumnjivu zbog toga što je iz Streoca/Strellc do Peći/Peje išla zaobilaznim putem, navodno da kupi telefon sa antenom. Cufë je nakon ispitivanja oslobodio Sanije Balaj, a ona je, navodno svojevoljno, ušla u automobil sa Avnijem i Iberom Krasniqijem, koji su se prema njoj ophodili na „prijateljski način“, da je odvezu kući u Streoce/Strellc. Svedok ju je tada video poslednji put. Avni Krasniqi, vojni policajac, pripadnik FARK-a, po zanimanju automehaničar. Svedoči o tome da je kroz prozor kasarne video da komandant Cufe Krasniqi ispituje Sanije Balaj i da je sa njima Idriz Gashi, zvani Galani. Zahtevao je od svedoka da ih vozi u glavni štab u Glođane/Gllogjan, kako bi osumnjičenu dodatno proverili. Naredio mu je da zaustavi automobil u Isufovoj dolini („Lugu i Isufit“), a odatle je odveo Sanije malo dalje u šumu, nakon čega je svedok čuo tri pucnja. Kada se Galani vratio u automobil, rekao mu je da ništa ne pita, da ga ne bi zadesila ista sudbina. O Radonjićkom jezeru/Liqeni i Radonjiqit pogledajte na glaszrtava.org 🤍 Shaban Balaj Shqiptar i Kosovës nga Strellci i Ulët/Donji Streoc, pjesëtar i UÇK-së, vëllai i të vrarës, Sanije Balaj. Ka dëshmuar para GJNPJ në datën 1.10.2007 në lëndën Haradinaj dhe të tjerët - Liqeni i Radoniqit/Radonjićko jezero, 1998. Cufë Krasniqi Komandant operativ i UÇK-së nga Vranoci/Vranovac. Ka qenë pjesëtar i MPB-së së Serbisë deri në vitin 1990. Ka dëshmuar para GJNPJ në datën 15.6.2007 në lëndën Haradinaj dhe të tjerët - Liqeni i Radoniqit/Radonjićko jezero, 1998. Avni Krasniqi Polic ushtarak , pjesëtar i FARK-ut, me profesion automekanik. Ka dëshmuar para GJNPJ në datën 14.11.2007 në lëndën Haradinaj dhe të tjerët - Liqeni i Radoniqit/ Radonjićko jezero, 1998. Preuzeto sa digitalne platforme REKOM mreže pomirenja „Glas žrtava“, čiji razvoj finansijski podržava EU. Sadržaj ne odražava nužno stavove EU.

Suad Džafić, Nova Kasaba

4363
41
0
00:05:49
19.05.2021

Suad Džafić, bosanski Musliman iz Vitkovića. Radio je u drvnoj industriji u Srbiji. U martu 1992. godine se vratio u rodno mesto. Uhapšen je 18.5.1992. godine i odveden u zatvor u zgradi SUP-a. Dana 21.5.1992. godine video je pripadnike „Arkanovih tigrova“ i „Belih orlova“, kada je sa ostalim zatočenicima ukrcavan u autobuse. Kod mesta Nova Kasaba, naređeno im je da u grupama od pet ili šest izlaze iz autobusa. Kako bi grupa izašla, začuli bi se pucnji. Džafić, njegov brat Hamed i rođaci Fahrudin Džafić, Arif Karić i Galib Ahmetović bili su u poslednjoj grupi. Po izlasku iz autobusa pogođen je hicem iz vatrenog oružja. Pravio se da je mrtav dok su vojnici pucali u preživele. Video je kako ubijaju njegovog brata, koji je ležao pored njega. Kada su vojnici otišli, Džafić je uspeo da pobegne. O masovnom ubistvu u Novoj Kasabi pogledajte na glaszrtava.org 🤍 Preuzeto sa digitalne platforme REKOM mreže pomirenja „Glas žrtava“, čiji razvoj finansijski podržava EU. Sadržaj ne odražava nužno stavove EU.

Alija Podrug, Zenica

3921
17
0
00:05:07
29.06.2022

Alija Podrug, bosanski Musliman iz Foče. Tokom 1993. godine bio je šef obezbeđenja u termoelektrani u Čatićima kod Kaknja. Kada su srpske snage zauzele Foču, prešao je u Hrasnicu gde je radio u Hidrogradnji. Tokom rada je ranjen usled eksplozije bombe. Dana 27.7.1993. ujutru svedok se je bio u Visokom, u kući svojih rođaka, kada je po njega došlo nekoliko pripadnika 7. brigade Armije BiH i reklo mu da njihov komandir želi da razgovara sa njim. Tada je odveden u Muzičku školu u Zenici. Prebijan je toliko da je izgubio svest na 24 sata. Kada se probudio, bio je sav krvav. Krvario je mesec dana od povreda nanetih prebijanjem. Bio je optužen i zatvoren zato što je „neprijatelj sopstvenog naroda“. Iz Muzičke škole je 2.8.1993. godine prebačen u KP Zenica, odakle je oslobođen pre septembra 1993. godine. Kada je pušten na slobodu imao je samo 48 kilograma. Preuzeto sa digitalne platforme REKOM mreže pomirenja „Glas žrtava“, čiji razvoj finansijski podržava EU. Sadržaj ne odražava nužno stavove EU. 🤍

Ivo Fišić, Orašac

1468
9
0
00:11:10
14.02.2022

Ivo Fišić Svedočio je pred MKTJ u predmetu Hadžihasanović i Kubura, 30.1.2004. godine. Bosanski Hrvat iz Travnika, ekonomista. Dana 18.10.1993. godine nekoliko mudžahedina ga je uhapsilo dok je bio u svom stanu zajedno sa komšijom Kazimirom Pobrićem i odvedeni su u kuću u selu Orašac. U sobi kuće su bili zatočeni sa Dragoljubom Popovićem, Ivom Rajkovićem i Daliborom Adžaipom. Stražari su im davali pogrdna imena i tukli bi ih ukoliko se ne bi međusobno tako oslovljavali. Svedoči da su Dragoljuba Popovića stražari tukli više nego druge zatočenike. U toku noći 18. na 19.10.1993. godine čuo je glas i zapomaganje poznanika Zvonka Kukrića koji uhapšen zajedno sa sveštenikom Vinkom Vidakovićem, časnom sestrom Ljubicom Šekerijom i još dvojicom bosanskih Hrvata. Stražari su ga terali da šipkom udara Ivu Rajkovića, pošto je odbio uperili su pušku u njega, da bi kada je ipak podigao šipku opekao dlanove jer je bila zagrejana. Dana 6.11.1993. godine je prebačen u Travnik u kasarnu bivše JNA, gde je Ivi Rajkoviću i svedoku ukazana medicinska pomoć. Oslobođen je posle 10.11.1993. godine. Preuzeto sa digitalne platforme REKOM mreže pomirenja „Glas žrtava“, čiji razvoj finansijski podržava EU. Sadržaj ne odražava nužno stavove EU. 🤍

Svedok/Dëshmitari K-83, Suva Reka/Suharekë

284
2
0
00:10:18
30.03.2022

Svedok/Dëshmitari K-83 Pripadnik rezervnog sastava MUP-a Srbije. Svedoči o događajima u Suvoj Reci 26.3.1999. godine. Bio je prisutan kada su pripadnici OUP-a Suva Reka ubili Nexhata, Bujara, Sedata i Fatona Berishu u dvorištu, ispred kuća u kojima su živeli. Video je kako Slađan Čukarić i Radovan Tanović ubacuju granate u piceriju u kojoj su bili civili iz porodice Berisha, na koje je pre toga bila otvorena vatra i kako se kasnije kamioni sa telima ubijenih i ranjenih odvoze u pravcu Prizrena. Pjesëtar i formacionit rezervë të MPB-së së Serbisë. Dëshmon mbi ngjarjet në Suharekë/Suva Reka të datës 26.3.1999. Ka qenë i pranishëm kur pjesëtarët e DPB të Suharekës/Suva Reka e kanë vrarë Nexhat, Bujar, Sedat dhe Faton Berishën në oborr, para shtëpisë në të cilën kanë jetuar. E ka parë se si Sllagjan Çukariqi (Slađan Čukarić) dhe Radovan Tanoviqi (Radovan Tanović) i kanë futur granatat në picerinë, në të cilën kanë qenë civilët nga familja Berisha, në të cilët, para kësaj, është hapur zjarr, dhe po ashtu se si kamionët me trupat e të vrarëve dhe të plagosurve transportohen në drejtim të Prizrenit. Preuzeto sa digitalne platforme REKOM mreže pomirenja „Glas žrtava“, čiji razvoj finansijski podržava EU. Sadržaj ne odražava nužno stavove EU. 🤍

Mustafa Mujkanović, trnopolje

4558
41
0
00:04:55
26.05.2021

Mustafa Mujakanović, bosanski Musliman iz okoline Trnopolja, vlasnik građevinske firme. Bio je zatočen u logoru „Trnopolje“ od 9.7.1992. godine. Svedoči da je u „Trnopolju“ tučen dva puta. Prvi put je odveden u sobu do klinike, koju su zvali „Laboratorija“. Tučen je bejzbol palicom, kablovima, šakama i stolicom. Udarali su ga najviše u predeo oko srca i bubrega, ali mu je tokom ovog premlaćivanja napukla i lobanja. Četiri ili pet dana kasnije su ga ponovo odveli u „Laboratoriju". Premlaćivanjem mu je izbijeno šest zuba. Svedoči da da su ga premlaćivali kako bi našli njegovo oružije i novac. Nekoliko puta je odvođen da zakopa tela mrtvih zatočenika. Imenuje neke od njih, kao Samira Elezovića Mevlu i Sadika Redžića. Oslobođen je iz „Trnopolja“ 1.10.1992. godine. O logoru „Trnopolje“ pogledajte na glaszrtava.org 🤍 🤍 Preuzeto sa digitalne platforme REKOM mreže pomirenja „Glas žrtava“, čiji razvoj finansijski podržava EU. Sadržaj ne odražava nužno stavove EU.

Svedok F, Luka

474
4
0
00:03:17
06.05.2021

SvedokF, bosanski Musliman iz Brčkog. Uhapšen je 7.5.1992. godine i odveden u kasarnu JNA. Sutradan je prebačen u logor „Luka“. Svedok je bio u grupi zatočenika koji su određeni za dobijanje propusnice za izlaz. Dok je čekao u redu, Goran Jelisić izveo je i ubio petoricu zatočenika. Denijal Ibrahimović je odveden u zgradu sa kancelarijama gde je pretučen. Od njega su tražili da prizna da je pripadnik Zelenih beretki. Svedok je od drugih zatočenika kasnije čuo da je Ibrahimović tada i ubijen. Napustio je logor isto veče i otišao u stan prijatelja gde se krio neko vreme. O logoru „Luka“ pogledajte na glaszrtava.org 🤍 Preuzeto sa digitalne platforme REKOM mreže pomirenja „Glas žrtava“, čiji razvoj finansijski podržava EU. Sadržaj ne odražava nužno stavove EU.

Luka Brkić, Knin

1914
15
0
00:13:08
10.11.2021

Luka Brkić Hrvat iz Škabrnje, vozač kamiona. Pripadnik seoske straže. Posle napada na Škabrnju 18.11.1991. godine odveden je u zaseok Ambar, gde je bio zatvoren u podrumu jedne kuće sa još nekoliko meštana. Uveče je zatočenicima rečeno da uđu u autobuse, kojima su prebačeni u Dečiji vrtić u Benkovcu odakle je sutra ujutru prebačen u Knin, u kasarnu JNA. U kasarni su primoravani da ljube zid. Svedoči da se plašio da će izbiti sebi zube jer su vojnici terali zatočenika da to rade „intenzivnije“. Vojnici su svedoka i ostale zatočenika tukli u više navrata i lažno optuživali da su čupali deci nokte. Posle nekoliko dana, prebačen je u sportsku salu u okviru kasarne u kojoj je teško prebijen. Dvadeset dana je spavao stojeći, jer kada bi legao ne bi mogao da ustane. Krajem 1991. godine je sa još dva zatočenika odveden u zgradu stare bolnice u Kninu. Zatočenike je posetio Ratko Mladić, koji im je rekao da će, ako ne rade šta im se kaže, doživeti istu sudbinu kao i stanovnici Škabrnje. Razmenjen je 5.5.1992. godine. Preuzeto sa digitalne platforme REKOM mreže pomirenja „Glas žrtava“, čiji razvoj finansijski podržava EU. Sadržaj ne odražava nužno stavove EU.

Svedok B, Luka

795
8
0
00:05:37
06.05.2021

Svedok B, bosanski Musliman iz Grčice. Uhapšen je 6.5.1992. godine i odveden u autobusko preduzeće „Laser“, a dva dana kasnije u „Luku“. Po dolasku u logor, Goran Jelisić se predstavio zatočenicima kao „srpski Adolf“ i rekao da će da proziva ljude za egzekuciju. Prozvao je dva brata iz Zvornika koji su rekli da su u Brčkom radi proslave 1. maja. Jelisić ih je izveo iz hangara tvrdeći da su došli po naređenju, i zatim ih upucao. Po tri „dobrovoljca“ su primorana da premeste tela. Premešten je u logor „Batković“ odakle je oslobođen 12.10.1992. godine. O logoru „Luka“ pogledajte na glaszrtava.org 🤍 Preuzeto sa digitalne platforme REKOM mreže pomirenja „Glas žrtava“, čiji razvoj finansijski podržava EU. Sadržaj ne odražava nužno stavove EU.

Svedok M, Luka

1647
12
0
00:09:27
06.05.2021

Svedok M, bosanski Musliman iz Brčkog, radio u fabrici „Bimal“. Dana 4.5.1992. godine, svi Muslimani iz grada su pozvani da se predaju u bolnici, a odatle su odvedeni u džamiju. U logor „Luka“ odveden je 8.5.1992. godine. Svedoči da je po dolasku u logor, čovek u policijskoj uniformi odveo Jasminka Ćumurovića u zgradu sa kancelarijama. Odatle su se čuli jauci i udarci. Goran Jelisić je naterao Ćumurmovića da mu pomiriše i poliže krvavu ruku. Potom ga je upucao. Svedok M je dobio propusnicu i pušten je istog dana. Vraćen je u „Luku“ u julu i pušten pre kraja 1992. godine. O logoru „Luka“ pogledajte na glaszrtava.org 🤍 Preuzeto sa digitalne platforme REKOM mreže pomirenja „Glas žrtava“, čiji razvoj finansijski podržava EU. Sadržaj ne odražava nužno stavove EU.

BT 16, Kenjari, Sanski Most

1870
13
0
00:09:39
31.03.2022

BT-16 Bosanski Musliman iz Handanovića. Krajem maja 1992. godine je sa još oko 50 meštana svog sela pobegao u Kljevce, a potom u Kenjare. Dana 27.6.1992. godine, naoružani Srbi su odvojili sve muškarce bosanske Muslimane od žena i dece. Odvedeni su u naselje Blažević, u kuću Duje Banovića. Pošto su svi ušli, u nju je ubačena bomba. Svedok je uspeo da iskoči kroz prozor, te je na njega otvorena vatra. On se potom sakrio u rupu ispod kuće. Čuo je da ubacuju tela drugih muškaraca natrag u kuću, koju su potom zapalili. Sledećeg jutra je pobegao u šumu, i otišao u naselje Tomina. Uhapšen je ponovo i odveden u fabriku „Krings“, odakle je oslobođen 4.8.1992. godine. Dve nedelje kasnije se ukrcao na konvoj autobusa i otišao u Travnik. Preuzeto sa digitalne platforme REKOM mreže pomirenja „Glas žrtava“, čiji razvoj finansijski podržava EU. Sadržaj ne odražava nužno stavove EU. 🤍

Hicham Malla, Stajićevo

2101
14
0
00:05:38
06.05.2021

Hicham Malla, Sirijac, lekar, od 1964. godine živeo i radio u Vukovaru. Tokom napada na Borovo Naselje sa ostalim meštanima se krio u podrumu „Borovo-komerca“. Dana 19.11.1991. godine jedinice JNA su ga uhapsile i sa ostalim uhapšenim meštanima autobusom prebacile na teritoriju Republike Srbije, u zatočenički objekat „Stajićevo“.Opisuje kako su zatočenici bili primoravani da pevaju jugoslovensku himnu i više puta ponavljaju stih „proklet bio izdajica svoje domovine!“. Stražari su u štalu puštali pse koji su lajali i režali na zatočenike. Jedan od zatočenika je prebijen jer je pitao za dozvolu da ide u WC.Svedoči i o tome kako je od posledica prebijanja preminuo Ivan Kunac. Oslobođen je 2.12.1991. godine sa još jednim zatočenim lekarom. O zatočeničkim objektima za Hrvate u Srbiji pogledajte na glaszrtava.org 🤍 Preuzeto sa digitalne platforme REKOM mreže pomirenja „Glas žrtava“, čiji razvoj finansijski podržava EU. Sadržaj ne odražava nužno stavove EU.

Svedok U, Trnopolje

2016
20
0
00:04:11
05.05.2021

Svedok U, bosanski Musliman iz Kamičana. Bio je zatočen u logoru „Trnopolje“ od 26.5.1992. godine. Svedoči da je jednom prilikom video nekoliko policajaca kako ulaze u logor. Prišli su grupi zatočenika i započeli razgovor sa Zilhadom Forićem. Svedok je imao utisak kao da se poznaju od pre. Forić je doveo još petoricu zatočenika i potom su svi zajedno otišli iza zgrade bioskopa. Svedok je video da su u jednom trenutku zatočenici stavili ruke iza glave i da su se kretali prema izlazu iz logora. Otprilike pola sata kasnije, svedok je čuo pucnje iz poluatomatske puške. Posle nekoliko dana, grupa zatočenika je odvedena da zakopa ta tela. Svedok U je oslobođen 1.10.1992. godine. O logorima u Prijedoru pogledajte na glaszrtava.org 🤍 Preuzeto sa digitalne platforme REKOM mreže pomirenja „Glas žrtava“, čiji razvoj finansijski podržava EU. Sadržaj ne odražava nužno stavove EU.

„Pitanje nestalih – prioritet regionalne saradnje“ - Nataša Kandić

38
0
0
00:25:40
25.12.2020

Izlaganje Nataše Kandić, osnivačice FHP-a i koordinatorke REKOM mreže pomirenja, na panelu „Pitanje nestalih – prioritet regionalne saradnje“, održanom u okviru XIII Foruma za tranzicionu pravdu u postjugoslovenskim zemljama. Panelisti/kinje: Ivan Grujić, Manfred Nowak, Ivan Jovanović i Nataša Kandić Moderator: Thomas Osorio

Mirsad Ališić, Omarska

5407
44
0
00:06:21
05.05.2021

Mirsad Ališić, bosanski Musliman iz Raškovca, vozač kipera i automehaničar. U „Omarskoj“ je bio zatočen od 30.5.1992. godine. Svedoči da je tučen u administrativnoj zgradi pet dana po dolasku u logor. Prećeno mu je smrću i šiban je po golim leđima bičem sa metalnim kuglama na krajevima. Ostali zatočenici su mu posle previli rane. Jednom prilikom je primoran da mokri pored gomile mrtvih tela, među kojima je prepoznao svog prijatelja, Gordana Karduma. Oko 25.7.1992. godine je u logor došao doktor, kojeg je poznavao pre rata. Uz njegovu pomoć, Ališić je tri dana kasnije napustio „Omarsku“ sa starima i bolesnima. Odveden je u „Trnopolje“, odakle je uz pomoć bivšeg kolege, srpskog vojnika, izašao dva dana kasnije. Sa porodicom je napustio BiH 17.11.1992. godine, pošto su se odrekli sve imovine. O logorima u Prijedoru pogledajte na glaszrtava.org 🤍 Preuzeto sa digitalne platforme REKOM mreže pomirenja „Glas žrtava“, čiji razvoj finansijski podržava EU. Sadržaj ne odražava nužno stavove EU.

Sulejman Besić, Prijedor

4376
34
0
00:05:47
26.04.2021

Sulejman Bešić, bosanski Musliman iz Kozarca, drvoseča. Bio je zatočen u Trnopolju četiri i po meseca, od 27.5.1992. godine. Tokom zatočeništva je slušao o seksualnom nasilju nad zatočenim ženama i video njihova naga i izubijana tela. Bio je prisutan kada je Dragoja Čavić primoravao jednog od zatočenika da siluje svoju mrtvu majku. O seksualnom nasilju u logorima u Prijedoru pogledajte na glaszrtava.org 🤍 Preuzeto sa digitalne platforme REKOM mreže pomirenja „Glas žrtava“, čiji razvoj finansijski podržava EU. Sadržaj ne odražava nužno stavove EU.

Alija Lizde, Dretelj

855
5
0
00:04:15
05.05.2021

Alija Lizde, bosanski Musliman iz Mostara, novinar i pripadnik Armije BiH od aprila 1992. godine. Od maja 1993. godine bio je zatočen u Zatvoru u Ljubuškom, a zatim na „Heliodromu“ i u Zatvoru u Dretelju. Govori o smrti šest zatočenika, od kojih navodi Omera Kohnića. Oslobođen je 19.10.1993. godine, na intervenciju Svetske Asocijacije Novinara i izdavača novina i Centra za nezavisnost iz Ljubljane. O Zatvoru u Dretelju pogledajte na glaszrtava.org 🤍 Preuzeto sa digitalne platforme REKOM mreže pomirenja „Glas žrtava“, čiji razvoj finansijski podržava EU. Sadržaj ne odražava nužno stavove EU.

Svedok 69, KPD Foča

2230
17
0
00:14:49
25.10.2021

Svedok 69, bosanski Musliman iz Foče, učitelj. U aprilu 1992. godine, pobegao je sa porodicom u svoje rodno mesto Jeleč. Otprilike 1.5.1992. godine, jeleč je napadnut i oni su se sklonili u obližnju šumu. Tri dana kasnije je uhapšen i odveden u KP Dom. Svedoči o čestim prebijanjima u logoru. Invalid Edhem Gradišić, koji je bolovao i od epilepsije, je pretučen je i odveden u samicu pošto se požalio na male obroke. Zatočenici Avdo Muratović, Fahrudin Malkić i izvesni Sačić su prebijeni pošto su jedan drugome tajno slali poruke. Remiziju Delića su pretukle bivše, stražari u logoru. Čuo je jauke Halima Dedovića, koji je kasnije i ubijen. Njegov poznanik Nedžib Babalija pretučen je „čokama“, drvenom palicom sa zakačenim lancima. Dana 12.6.1992. godine iz sobe je izveden Halim Konjo. Potom su se čuli njegovi vrsci. Odveden je u samicu, gde je umro nekoliko dana kasnije. Juso Džamalija je odveden u samicu u kojoj se obesio. Dana 8.12.1992. godine, svedok je prebačen u Barutni magacin u Kalinoviku, odakle je oslobođen tri dana kasnije. Više o "KP dom Foča" pogledajte na glaszrtava.org 🤍 Preuzeto sa digitalne platforme REKOM mreže pomirenja „Glas žrtava“, čiji razvoj finansijski podržava EU. Sadržaj ne odražava nužno stavove EU.

Dalibor Adžaip, Ivo Fišić, Orašac

681
5
0
00:07:40
14.02.2022

Dalibor Adžaip Bosanski Hrvat iz Travnika, električar. Pripadnik HVO-a od juna 1992. godine. Sredinom juna 1993. godine ga je uhapsila Armija BiH. Bio je 11 dana zatočen u kasarni bivše JNA u Travniku. Jedinica mudžahedina ga je otela 19.10.1993. godine dok se vraćao iz posete prijatelju, posle čega je odveden u selo Orašac gde je zatvoren u napuštenu hrvatsku kuću. Trećeg ili četvrtog dana je sa ostalim zatočenicima izveden na poljanu u blizini kuće u kojoj su bili zatočeni. Tada je jedan od vojnika nožem prerezao vrat zatočeniku Dragoljubu Popoviću dok mu je drugi odrubio glavu i primoravao Dalibora i druge zatočenike da poljube odsečenu glavu. Kasnije su morali da zakopaju telo u već iskopan grob. Ivo Fišić Bosanski Hrvat iz Travnika, ekonomista. Dana 18.10.1993. godine nekoliko mudžahedina ga je uhapsilo dok je bio u svom stanu zajedno sa komšijom Kazimirom Pobrićem i odvedeni su u kuću u selu Orašac. Trećeg dana zatočenja je sa još trojicom zatočenika izveden na poljanu pored obližnje kuće gde je pred pedesetak vojnika Dragoljubu Popoviću prvo prerezan vrat, a zatim mu je odrubljena glava koju su zatočenici morali da poljube. Kada su izvršili naređenje da rukama zakopaju telo, odveden je nazad u kuću i na putu mu je jedan od vojnika rekao da je on sledeći na redu. Hasan Alić, koji je prerezao vrat Dragoljubu Popoiviću i vojnik koji mu je odrubio glavu su terali svedoka da kaže ko je ubio Dragoljuba, a kada bi odbio to da uradi tukli bi ga dok ne bio rekao ko je to učinio. Preuzeto sa digitalne platforme REKOM mreže pomirenja „Glas žrtava“, čiji razvoj finansijski podržava EU. Sadržaj ne odražava nužno stavove EU. 🤍

Ive Kardum, Benkovac

2538
11
0
00:04:42
25.07.2022

Ive Kardum, Hrvat iz mesta Nunići u opštini Kistanje, u blizini Zadra, profesor filozofije i arheologije. Tokom avgusta 1995. godine bio je u pripadnik zadarsko-kninskog odeljenja kriminalističke policije. Dana 28.09.1995. godine je u selu Kolarini ubijen civil Petar Bota, posle čega je Kardum kao član odeljenja kriminalističke policije započeo istragu kojojm je utvrdio da je pripadnik 134. domobranske pukovnije Hrvatske Vojske, Mario Dukić došao u dvorište kuće Petra Bota sa još dvojicom civila, Gojkom Ljutićem i Nevenom Birčićem, sa namerom da od Petra traže ovce. Ive Kardum svedoči da je istragom utvrdio da je Mario Dukić ubio Petra Botu. Preuzeto sa digitalne platforme REKOM mreže pomirenja „Glas žrtava“, čiji razvoj finansijski podržava EU. Sadržaj ne odražava nužno stavove EU. 🤍

Svedok J, Čelebići

623
4
0
00:06:33
15.04.2021

Zaštićeni svedok J, bosanski Srbin iz Bradine, mesar. Predao se oko 29. maja 1992. godine u selu Pazarić. Prvo je bio smešten u tunelu br.9, a potom u ambulanti. Sa 17 zatočenika je držan u šahti, sa ograničenim dotokom vazduha. Jednom prilikom, posle dobijenih batina, tri dana nije mogao da ustane niti da sedi. Dva puta je zastrašivan, jednom kada mu je stražar dao pušku bez metka u cevi i rekao mu da je prisloni grudi i sam povuče obarač i drugi put, kada su mu stražari stavljali omču oko vrata. Svedoči o ubistvu Željka Miloševića, koga su optuživali da je snajperista. Ubijen je u julu 1992. godine, nakon što je odbio da pred televizijskom ekipom „prizna“ da je silovao muslimanske žene i ubijao Muslimane. Opisuje kako je ujutru, kada je sa ostalim zatočenicima iz tunela 9. išao ka poljskom WC-u, video telo Željka Miloševića. Svedok J je oslobođen 17. novembra 1992. godine. O logoru „Čelebići“ pogledajte na glaszrtava.org 🤍 Preuzeto sa digitalne platforme REKOM mreže pomirenja „Glas žrtava“, čiji razvoj finansijski podržava EU. Sadržaj ne odražava nužno stavove EU.

Ahmet Žulić, Kriva Cesta, Sanski Most

2447
15
0
00:09:05
31.03.2022

Ahmet Žulić Bosanski Musliman iz Podbriježja, nadzornik u rudniku. Uhapšen je 18.6.1992. godine u svojoj kući i odveden u zatočenički objekat „Betonirka“. Četiri dana kasnije odveden je na Partizansko groblje kod Krive Ceste, gde se već nalazilo oko 20 bosanskih Muslimana, uključujući Ibra Eminića i Smaila Pašića. Primorani su da iskopaju svoje grobove, a potom je svima, osim Žuliću i još dvojici, prerezano grlo. Oni koji su pokušali da ustanu, bili bi upucani. Žuliću je potom stavljena cev pištolja u usta, a drugi pištolj na slepoočnicu. Tom prilikom su mu polomljena dva zuba. Vraćen je u „Betonirku“, a 7.7.1992. godine je prebačen je u logor „Manjača“. Oslobođen je 23.11.1992. godine. Otišao je u Karlovac, pa u Keln, 6.1.1993. godine. Preuzeto sa digitalne platforme REKOM mreže pomirenja „Glas žrtava“, čiji razvoj finansijski podržava EU. Sadržaj ne odražava nužno stavove EU. 🤍

Svedokinja VG-018, Višegrad

5335
37
0
00:08:34
24.06.2021

Svedokinja VG-018, bosanska Muslimanka iz Koritnika. Svedoči da je, nakon što je grupa zarobljenih Muslimana iz Koritnika dovedena u Pionirsku ulicu, Milan Lukić naredio da se žene izdvoje i pretresu tako što će morati da svuku svu odeću. Nakon toga je Milan Lukić iz kuće odveo Jasminu Vilu i još jednu mlađu ženu. Pobegla je iz zapaljene kuće Adema Omeragića sa sinom, tako što je razbila prozor i iskočila kroz njega. O spaljivanju civila u Višegradu pogledajte na glaszrtava.org 🤍 Preuzeto sa digitalne platforme REKOM mreže pomirenja „Glas žrtava“, čiji razvoj finansijski podržava EU. Sadržaj ne odražava nužno stavove EU.

Ivan Tvrtković, Zenica

5775
30
0
00:13:59
29.06.2022

Ivan Tvrtković, bosanki Hrvat iz Kaknja, inženjer rudarstva. Tokom 1993. godine bio je zaposlen u upravi rudnika u Kaknju. Dana 12.6.1993. godine kada je došao na sastanak upravnog odbora rečeno mu je da je vojna policija Armije BiH tražila njega i još dvojicu hrvatskih kolega. Kolima je odvezen u prostorije komande Vojne policije koja se nalazila u okviru kompleksa rudnika, gde je posle ispitivanja zatvoren prostorije radničkog saveta sa još dvojicom kolega, Perom Pavlovićem i Stjepanom Mijačem. Dva dana kasnije, 15.6.1993. godine, prebačeni s kombijem u zgradu Muzičke škole u Zenici. Bio je zatočen sa još 18 ili 20 zatočenika. Bili su primorani da čiste prostorije škole. Tokom ispitivanja ga je vojnik udarao delovima puške toliko da je gubio dah i padao u nesvest. U Muzičkoj školi je bio zatočen sve do 18.9.1993. godin,e kada je prebačen u KPD Zenica, odakle je 23.11.1993. godine odveden na razmenu u Žepče. Organizovanim konvojem je 10.10.1994. godine iz Žepče prebačen u Livno, da bi odatle otišao do Čapljine, i na kraju kod brata u Rijeku. Posle određenog vremena je otišao kod drugog brata u Zagreb gde je ostao da živi. Preuzeto sa digitalne platforme REKOM mreže pomirenja „Glas žrtava“, čiji razvoj finansijski podržava EU. Sadržaj ne odražava nužno stavove EU. 🤍

Назад
Что ищут прямо сейчас на
REKOM Mreža pomirenja game) Курицын vMix fzx programming hero Rimworld урон المستقبل серега пират стрим второе калькулятор службы ступичного подшипника xbox series xbox series s лайфхаки тикток dueling dragons българия fx airguns кэрэс fh5 dinero collapse gaz on